روانشناسی کودک

آموزش سطح اول: زیر 2 سالدر این سن، بچه ها نام اعضای بدنشان را یاد می گیرند و طبعا نام درست اعضای دستگاه تناسلی شان را هم باید یاد بگیرند. هیچ پدر و مادری نام های عامیانه و بی ادبی اعضای جنسی را به بچه اش یاد نمی دهد، اما اشتباه رایج والدین، به کار بردن نامهای استعاری است. می گویند «جیش» یا «شکوفه» یا «ناناز» یا «اونجا» و منظورشان آلت تناسلی است. معمولا در خانمها، از همین جا مشکلات جنسی بزرگسالی استارت می خورد. دختر بچه ای که در ذهنش کاشته اند که آلت تناسلی اش، مثل گل است و دست بزنی پرپر می شود، بزرگ می شود و واژینیسموس می گیرد. یا پسربچه ای که از کودکی یادش داده اند آنجا جیش است و کثیف است، بزرگ هم شود به بهداشت آلت تناسلی اش اهمیت نمی دهد.هرچند ما در فارسی نام های اختصاصی رایج برای اندام های تناسلی زنانه و مردانه نداریم؛ اما حتما همان واژه «آلت» برای دختران و پسران کارمان را راه می اندازد (پنیس و ولو هم نه؛ همان آلت) و دستکم این پیام مهم در آموزش جنسی به کودک را به او منتقل می کند که این هم یکی از اعضای بدن توست و همان طور که باید مراقب بقیه باشی، مراقب این هم باش. آموزش سطح دوم: 2 تا 5 سال 1- اندام های خصوصی: باید بدانند که اندام تناسلی، باسن و پستان ها، اندام های خصوصی محسوب می شوند و هیچ کس غیر از خودشان و بابا و مامان و دکتر حق ندارد به آنها دست بزند. همچنین باید یاد بگیرند حتی خودشان هم جلوی دیگران نباید اندام های خصوصی شان را لمس کنند. 2- ازدواج و بچه: معمولا بچه ها این را سوال می کنند و مادر و پدرها به جای دست پاچه شدن یا دعوا کردن بچه که بی حیا از جلوی چشمم دور شو(!)، کافی است توضیح بدهند که مردان و زنان وقتی بزرگ شوند می توانند با هم ازدواج کنند روانشناسی کودک...

روانشناسی کودک...